باب چهارم در امامت و اقتدا ( 1 ) مىگويم : غزّالى در اين باب وظايفى را كه امام و مأموم اضافه بر حال انفراد بر عهده دارند بر اساس طريقه خود ذكر كرده است و ما آن را مطابق روش اهل بيت ( ع ) به شرح زير بيان مىكنيم و توفيق از خداوند است . 1 - از جمله شرايط امام اين است كه مؤمن يعنى دوازده امامى ، عادل و از نظر دين مورد وثوق و امين باشد ؛ ( 2 ) همان‌گونه كه در اخبار وارد شده است ، و بر حسب آنچه اجازه داده شده مىتوان به همين كه امام معلوم الفسق نباشد بسنده كرد . در من لا يحضره الفقيه آمده كه امام صادق ( ع ) فرموده است : « در نماز به سه كس نبايد اقتدا كرد : كسى كه مجهول و ناشناخته است ؛ ديگر غلّو كننده هر چند آنچه را مىگويى بگويد ؛ و آن كه متجاهر به فسق است اگر چه ميانه‌رو باشد » . « 1 » و مراد از مجهول كسى است كه مذهب و اعتقاد او شناخته نيست نه اين كه عدالت او مجهول باشد ، زيرا امام ( ع ) او را در رديف متجاهر به فسق قرار داده است . همچنين منظور از ميانه‌رو كسى است كه در عقيده معتدل

--> ( 1 ) همان مأخذ ، ص 104 ، شماره 21 .